شیرین شکنت مگر نبودم ؟ هان ای شکّر منقارم کو ؟
پیاله گیر ِتوام نگارا ! گلاب اطراف ِعطر ما را -
گره شمردم... گره شما را ! گره گشایی در کارم کو ؟
به حلق و حلقه ، به دار گیسو... به دور شب در مدار گیسو...
به سوی بی سمت و سار گیسو... دست انگیزم ، دستارم کو ؟
در بازار آذر می کوبم ، تو به رقص آیی زر می کوبم
پر می سایم سر می کوبم ، ای دیو و پری دیوارم کو؟
تمّارم کن ! عمّارم کن ! هی در این شهر آزارم کن !
حیدر گشتی کرّارم کن ! کرّارم کو ؟ کرّارم کو ؟
به سبکِ خنده به کسبِ قه قه ! به ناگهان من به مرگ ناگه !
ترنج ما بِهِ ... ترنج ما بَه ! که وه به وهم آ! وحی آرم کو ؟
وان یکاد الذین مستم ... گشاده روئی گشاده دستم ...
قصیده نوشم ... غزل پرستم ... من سیمرغم ، عطارم کو ؟
چگورغلغل چغانه ام کن ! فسون گریز از فسانه ام کن !
شبان چنگِ شبانه ام کن ! موسیقی ِطورم ، تارم کو ؟
رمیده صیدم ... پریده پلکم ... بریده نافم ... دریده کلکم...
وفاق ِانفس ... نفاق ِسلکم ... حزب اللّافان انصارم کو ؟
به خرق عادت دریده خرقه ... فقیر بی اعتنا به فرقه ...
هزار قیسم هزار بلقیسم پس یارم کو ؟ یارم کو ؟
سپرده ام سر به سر سپردن ، قمار آغشته بار ِبردن
سپاه لعنت ! به لحن مردن سر بازیدم ، سردارم کو ؟
به الستُ به ربِّ بلی گفتم : به دو گنبد سرخ طلا گفتم :
به تکثّر کرب و بلا گفتم : ای مجبوران مختارم کو ؟
من باربدی بربط شکنم ، شوخی نکند شاخی که منم
نَفَسی شمس ار تابد دهنم ، دشنام ِ جهان دشوارم کو ؟
خلّّصنا یا عشق از جانم ... اللهم ارزقنا آنم ـ
را جستی اما انسانم کو ؟ دادارم کو ؟ دارم کو ؟
یا حق
