تبليغاتX
.....................ج ن و ن و ا ل ق ل م
.....................ج ن و ن و ا ل ق ل م


رقص...

                                 

 

 

                                   رقص میدان جاذبه ی وصل است

 

                                            که اگر دزد سر گردنه نیز باشی

 

                                      روزی در حلقه ی عیاض خواهی چرخید !

 

 

 

           جنگ در رقص ...

 

 

                 باد را چين بده تا دامن ، تا دامن ، رقص

 

                 تو اگر يوسف پرهيزي ، پيراهن ، رقص

 

 

                 يله كن سلسله را ، سرمه بكش ، غارت كن

 

                 كاروان مي‌گذرد ، دزد سر و گردن ، رقص

 

 

                 آذر از روي پريشاني اسپند پريد

 

                 عرصات بدن از عرش بلرزد ... تن ، رقص

 

 

                  تو و نُه توي فلك چرخ‌زنان ، جامه دران

 

                  كه گلاب از ازلِ باغ كند با من رقص

 

 

                  اگرت سجده نكردند ، مخور غصّه، كه دوش ـ

 

                  بكند از طرب چشم تو اهريمن رقص

 

 

                  دوست در رقص ، تو در رقص ، شهيدان در رقص،

 

                  جنگ در رقص مهيّاست ، هلا دشمن! رقص!

 

 

                   رستم از خوانش هفت آمده سهراب شده

 

                   رخش ، اين شيهه‌كش مسلخ بي‌شيون ، رقص

 

 

                   خنجري كو كه به زخمت جگري تازه كنم ؟

 

                   خنجر و خون ، طرب و زخم پياپي زن ... رقص

 

 

                   جام را سر بزن از صبح و بگردان تا شب

 

                   به سبوخانه شرابي بده ، ترجيحاً رقص

 

 

                   اين چه سرّي‌است كه حاجت به دخيل آمده‌است؟

 

                   كه گره باز نمودن ، كه گره بستن ، رقص

 

 

                  غنچه بگشا كه لب از بوسه ی من بالا زد

 

                   لب لبالب شده و حالت بوسيدن ، رقص

 

 

                   نرگس و نسترن و ياس ، مبارك بادت

 

                   ياسمن خواني آلاله و آلادن ، رقص

 

 

 

 

        گنجینه ی پنهان



              وه تو ... وه من ... بَه تو ... بَه من ... بهمنِ کوهستانم کردی


              گر تو ... تا بُستان گرما شد ، گر من ... تابستانم کردی



              گرما باده ز مَستانم شد ، سرما بادِ زمستانم شد


              طورِ تجلّیِ چشمانم شد ، مُحرمِ ده فرمانم کردی

 



              بر فُلک و فَلَک نازل شده ای ، از مُلک و مَلَک کامل شده ای


              زیبا امّا قاتل شده ای ، آماده ی مژگانم کردی

 



              اسپند بترکان کورم کن ، مستانه ی من ! مستورم کن!


              از چشم حسودان دورم کن ، گنجینه ی پنهانم کردی


 


              آتش بزن از دستم دف را... با کفر و مکاشفه کفنم کن


               در آتش جاذبه دفنم کن ، این دفعه مسلمانم کردی

 



              روان مغلق  سرور مطلق به لوح و عرش و قلم  معلّق


               سماعِ کرسی چه کرد با تو؟ که ناگهان چرخانم کردی

 

 

 

              لَحمُکَ لَحمی، دَمُکَ مِن دَمی ، سِلمُکَ سِلمی ، حَربُکَ حربی


               حربُکَ حربی ، حُبُّکَ حُبّی ، به خونِ خود غلتانم کردی



 

               تو بوسعیدی، ابو سعیدی ... تو بایزیدی ، تو بای زیدی


               تو شمسِ تبریزی ِ جنیدی ، دو بوالحسن خرقانم کردی


 


 

                رقصیدن را می رقصانی ، آرامش را می افشانی


                تو گردِ گیاهانم کردی ، تو گرده ی افشانم کردی

 



                سهراب و سرابِ عطش بودم ، از تشنگی از خود روییدم


                جوییدم ، از رُستن رُستم ، گلخانه ی دستانم کردی

 

 

                 در خَمر و خماری خُم بودم ، از فرطِ تعیّن گم بودم


                 در انجمنت انجم بودم ، تو هیئتِ انسانم کردی


 

                 تخریبم کن ، اخراجم کن! ازعشق پشیمانم کردی


                 سجّیلِ ابابیلت بودم ، حمله به کعبه ی جانم کردی



   
                 طه والمُحکَماتِ دارم ، یاسینَ الذّاریاتِ زارم


                 آیاتُ البیِّناتِ غارم ، جبریلِ غزلخوانم کردی

 



                 اَینَ السَبیلُ بعدَ السَّبیل ، اَینَ الخیَرَةُ بعدَ الخیَرَة

 
                  من ذلّتِ اعدائت بودم ، تو عزّتِ یارانم کردی

 



                  من سیّدُ الشّبابِ بهشتم ، شهید تثلیثِ سرنوشتم


                  سووشونِ خون ... یَهُوَ الیحیی ، سپس حسینَ الآنَم کردی

 



                  اَینَ الطّالبُ بِدَمِ المقتول ؟ ای زنده به گوران برخیزید


                   بِاَیِّ ذنبٍ قُتِلَت ؟ به کدامین گناه قربانم کردی ؟

 

 

 

 

 

                                                                                      هوالشهید

 

 



+ نوشته شده در  پنجشنبه پانزدهم فروردین 1387ساعت 23:36  توسط حافظ ایمانی   | 



درباره وبلاگ




کافی است
بودن ِ تو

تا خون
سرودن ِ تو

الله آن و ...
پس آن

الله این و ...
پس این


منوی اصلی
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو مطالب




بايگاني
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386


پیوندها
شيخ ابوالحسن خرقاني
شمس تبریزی
مولانا جلال الدین بلخی
لسان الغیب حافظ شیرازی
امام محمد غزالی
عطار نیشابوری
حکیم ابوالقاسم فردوسی
دکتر سید حسین نصر
نصرت فاتح علی خان
علامه طباطبائی
محمد رضا شجریان
فرامرز اصلانی
وحید جلیلوند ( ستاره زد سلام کن )
فرمان فتحعلیان
شمس لنگرودی
ناميانه‌ها (دل‌نبشته‌های شاعرانه) حافظ ایمانی
یدالله رویایی





پیوندهای روزانه
فرمان فتحعلیان
رضا بروسان
علیرضا جهانشاهی
جواد کلیدری
شمس لنگرودی
یدالله رویایی
علیرضا قزوه
علی حسن زاده
محمود حبیبی کسبی
خسرو نوربخش
نسرین تهرانی
غلامرضا رشیدی
آرشیو پیوندهای روزانه

آخرین نوشته ها
چلٌه خانه
نردبامی به آسمان
به م ح م د (عج)
شعر... حرف ... سکوت ...
د ر ر ق ص ا ن گ ی
آمد آن آمدنی ...
در شاهنامه ...
کوثر چشمه ی بقا !
زلیخای زنخدانی
حق


لوگوی دوستان