بلند شو !

       وبایست !

درست روی همین پاهایت

حالا دستهایت را از اطرافت بگیر!

و در موازات قامتت بلند کن !

یکی به شرق  و دیگری به غرب

یکی به شُرب و یکی به غرق

مهم نیست که رو به کدام سو داشته باشی

                                     رو به کدام ؟ قبله

حالا نام خویش را بخوان

                           و نام او را که نام توست

سمت نگاهت را بچرخان

             آهسته و آرام

و بشنو صدایی را که تو را می خواند .

آنگاه اندیشه ات را به روحت بسپار!

و به چیزی نیندیش

تا جسمت بتواند موافق جانت باشد

و جانت که در رقص ِ روح تو قرار گرفته است .

حالا تو انسان شدنت را جشن گرفته ای

شادمان و شاکر

بی نیاز و رها ...

ره ا ی ره ا 

             د ر ر ق ص ا ن گ ی

زنهار اگر لب به تغزّل نگشائی

در آینه ها لحظه ی دیدار ِ خودت را

برخیز که در خویش به دیدار نشینی

سیمای ِ دل انگیزترین یار خودت را

مقصود همان است که در خویش بیابی

مقصود همان است که در دست تو باشد

مقصود شرابی ست که از چشم ِ " تو" جوشد

تا چشم و دل ِ آینه ها مست ِ " تو" باشد

از اول ِ خود ‌از ازل ِ خویش رسیدی

تا آخر خود تا ابد ِ خویش تو باشی

این بیْن تو هستی . که تو باشی . که خودت باش !

در پس که تو بودی ... پس در پیش تو باشی

در پیش و پس ِ خویش اگر خویش تو بودی

مفهوم ازل چیست...؟ ابد چیست...؟ زمان چیست ؟

هر جا که تو باشی تو خودت هستی و " هستی "

پس شرق چه و غرب چه و کوْن و مکان چیست ؟

موجود چه هستی ؟ که تو از اصل وجودی

نابود نخواهی شد ... تا بود تویی تو

مسجود شو از مسجد و از سجده بپرهیز

در معبد ِ خود عابد و معبود تویی تو

خلاق ِ جهان باش که مخلوق نزیبد -

در شان ِ تو در آینه ی روی تو باشد

گنجیّ و نهان باش که غیر از تو نباید

ناظر به نظربازی ما سوی تو باشد

دل باز! دل از حضرت دلدار صمد شد

آزادی و مختار که پابند خودی تو

دل بر همه بستی که همه دل به تو بستند

شادی ت مبارک که خداوند ِ خودی تو

               ال حمدُ ل ِ الله      فی کلّ ِ حال 

 ...

هر بار که به دستهایم نگاه می کنم بر بار ِ خجالت ِ دوشم می افزایم .

بیست و هشت انسان در من هر سال به عذر ِ خامی؛ هیچ تر

هر سال این انسان به اعتراف ِ دانایان نادان تر، به گواهی ِ دست ها پوچ تر .

من نیامدم که بمانم ... که باشم ...

از این دست سودا نمی پرورانم درسر

تو باش

در من تو باش

تا تو هستی دیگر کسی نیست .

گنگی و کری و کوریم مرا بیش از این پیوستگی به ظلمت جسارت انداخت .

که کلماتی نبشتم به تمامی لغو ... نبشتم به ناتمامی ...

اگر کامل ِ کلمه تویی ...  این ابتر ِ نا میمونی از نا بودی من است یا از مبارکی ِ تو ؟

تو این حروف را کتابت می کنی یا این حروف تو را به شعر می سراید یکی ست ...

که هر دو در وحدت و یگانه از پیش اید

آنچه از پس می آید هلاکت منی ست که بی تو مانده باشد .

من اگر بی تو نبودی و تو بودی بفرما ... بنویس ... بسوزان ... بسُرا ...

 که از خویش به خود هستی

به خود آمدنی اگر آمده ، به تو آمدن و  به تو بودن است .

 که خدا تویی .

که وجود ِ وجود ِ وجود ِ مبارک شعر و بقا همه جا تویی .

واما

با کثرت عذر و تقصیر

و تمنای نیایش شمایان به رستگاری و رهایی نادمانی چونان من .

دو کتاب ِ تنها همین جایی از سروده هایم 

به هوای تنهایی ِ همه جایی ام روانه ی بازار شد .

کتاب اول ؛

(( سرمه های رنگی ))

با سرآغازی چنین :

( این کتاب پیشکش می شود به هجرانی های دکتر سید حسین نصر)

و دیباچه ای کاین چنین می گوید :

{{ در من چهار جهان با هم آمیختند ...

 جهان ِ عارفان ...

 جهان ِ شاعران ...

 جهان ِ حکیمان ...

 و جهان ِ دیوانگان ...

در من هر رازی خود را برملا می کند !

شاعری تا بدانجا باید پیش آید که ذاکری باشد ! }}

و مشتمل بر سه بخش :

سرمه های سرخ ولی سپید ( کلماتی جادو شده در جذبه ی جنون )

سرمه های سبز ولی طلایی ( کلماتی اردو زده در خیمه ی سُرایش ِ پاکان )

 سرمه های مشکی ولی آبی ( کلماتی زانو زده در پیشگاه ِ عشق )

ناشر :

انتشارات تکا (  توسعه کتاب ایران ) : موسسه نمایشگاه های فرهنگی ایران

نشانی : تهران ، خیابان انقلاب ، بین صبا و فلسطین پلاک  1178

 تلفن : 2 الی 66415271       فکس : 66415498  

و کتاب دوم :

(( ذکر مزامیر))

با سرآغاز ِ کوتاهی این چنین :

{{ ابهامی اگر هست ... در تابش ِ خورشید ِ داوود نیست ؛

در سایه های بی صدای شبی ست که سواد ِ شنیدن ندارد }}

ناشر :

انتشارات سوره مهر

نشانی : تهران ، خیابان حافظ ، خیابان رشت ، کوچه جمشید جم

تلفن مرکز پخش : 66460993     فکس : 66469951

.................................. و دگر ؛ خبری نیست غیر ِ بی خبری